برای زنده نگه داشتن زبان پارسی و پاسداشت هویت ایرانی خود هستیم.
بناهای آباد گردد خراب ز باران و از تابش آفتاب
پی افکندم از نظم کاخی بلند که از باد و باران نیابد گزند
برین نامه بر عمرها بگذرد بخواند هر آن کس که دارد خرد
بسی رنج بردم بدین سال سی عجم زنده کردم بدین پارسی
جهان کرده ام ازسخن چون بهشت از این بیش تخم سخن کس نکشت
چو این نامور نامه آمد به بن ز من روی گیتی شود پر سُخُن
نمیرم از این پس که من زنده ام که تخم سخن را پراکنده ام
هرآن کس که دارد هـُش و رای ودین پس از مرگ، بر من کند آفرین
این شعر رو خیلی دوست دارم خیلی:
به قول حضرت فردوسی:
عرب هر چه باشد مرا دشمن است
کج اندیش و بد خوی و اهریمن است
به یزدان که هرگز نبیند بهشت
هر آنکس که آئین زرتشت هشت
ز شیر شتر خوردن و سوسمار
عرب را بدانجا رسید است کار
که تاج کیانی کنــــــــد آرزو
تفو بر تو ای چرخ گردون ، تفـو
دریغ است ایران که ویران شود
کنام پلگـــــان و شیران شـــود
(این تیکه آخر برای این سوسمار خورایی ک ابوموسی میخوان یا میگن خلیج عرب و .........)
